درحدود هزارو چهارصدسال پیش زمانی که رستم فرخ زاد سردار سپاه ساسانی د ر کنار دجله از تخت فرمانروایی خویش فرو افتاد وبه دست یک عرب کشته شد وزمانی که سپاه اعراب نومسلمان به فرماندهی سعد بن وقاص فاتحانه وارد مدائن شد و یزد گرد سوم اخرین شاه ساسانی را با خدم وحشم خود از جلوی انها فرار  کرد ودر مرو به دست اسیابانی به قتل رسید . وپس از انقراض ساسانیان به دست اعراب  وفتح ایران توسط مسلمانان به تدریج تفکرات متفاوتی در ایران رواج پیدا نمود:

اولین تفکری که می توان نام برد  مربوط به ملی گرایان وضد اعراب بود.

دومین تفکر مربوط به طرفداران غزالی می باشد که هر انچه را بویی از ایران قبل از  اسلام دارد نفی می کنند و معتقدند چون پیامبر وائمه اطهار عرب بودند وقران نیز به زبان عربی بود در نتیجه عرب را برتر از عجم می دانند.

تفکر دیگری که مابین این تفکرات است معتقدند که ایرانی زبان واستقلال و فرهنگ ودین قبلی خود را از دست داد ولی در عوض چیزی را به دست اورد که تلخی ان شکست ها را جبران نمود وان مذهب مترقی اسلام را.

فردوسی زبان فارسی را نجات داد سنایی اصطلاحات ومفاهیم زرتشتی را وارد عرفان اسلامی نمود وسهرودی از حکمت های ایران قبل از اسلام برای تدوین فلسفه اشراقی سود جست.

درحال حاضر نیز نهادهای دینی ، فرهنگی ، تبلیغی....که خود را منتصب دولت وحکومت می دانند تلاش می کنند تا چنین تفکراتی را به عموم تعمیم دهند؟!